Amnesty Werkgroep Bennekom

Archief

De landelijke collecte van Amnesty International in februari 2007 is een succes geworden in Bennekom. Vijftig vrijwilligers gingen langs bijna alle deuren om te collecteren. Er werd 4838,83 Euro opgehaald. Deze bijdragen zijn hard nodig om het werk van Amnesty International voort te kunnen zetten omdat Amnesty een onafhankelijke organisatie is, die niet is gebonden aan enige regering, politieke partij, ideologie, godsdienstige gezindte of economische belangengroep. Amnesty accepteert geen giften of subsidies van de landelijke, provinciale of lokale overheden. Zo wordt zij niet afhankelijk van welke groepering dan ook. Amnesty is geheel aangewezen op giften en contributies van haar leden, donateurs en sympathisanten. Zij gebruikt dat geld om grondig na te gaan of de klachten en informatie over de schending van mensenrechten juist is. De werkgroep Bennekom van Amnesty International wil alle gevers en de vrijwilligers van harte bedanken voor hun bijdragen.

Op 18 februari 2007 stond de viering in de Mario Virgo Reginakerk in Bennekom in het teken van de mensenrechten. Tijdens de dienst was er aandacht voor het werk van Amnesty International. De opbrengst van de collecte is naar Amnesty International gegaan, terwijl er na de dienst de mogelijkheid was om een petitie te tekenen voor het sluiten van Guantanamo Bay.

Ook was het mogelijk om het adres van Ziyad Hmeidan mee te nemen. De werkgroep Bennekom van Amnesty International schrijft al bijna 2 jaar voor deze gevangene uit de Palestijnse Gebieden. Ziyad Hmeidan is een mensenrechtenactivist die werkt voor de mensenrechtenorganisatie Al Haq. Hmeidan werd op 12 mei 2005 opgepakt en gevangengezet zonder opgaaf van reden. Hmeidan zit, net als honderden andere Palestijnen, in administratieve detentie. Dit betekent dat hij gevangen wordt gezet zonder aanklacht voor een periode van 4 tot 6 maanden, en dat aan het eind van deze periode een militaire rechtbank besluit tot verlenging of vrijlating.

Dat deze situatie onmenselijk is, blijkt nogmaals uit een email die Barbara de Klerk half februari heeft ontvangen vanuit de Palestijnse gebieden. Hmeidan: “Over mijzelf…de tenten, het prikkeldraad, de gesloten deuren, de laarzen van de militairen, de flitslichten, alles lijkt tot doel te hebben om wat mooi is in mij te vernietigen. Om de mens in mij te vernietigen. Dit alles gebeurt in de context van een gemene psychologische oorlog, waarin ons geloof en ons gevoel wordt gemanipuleerd. Want deze administratieve detentie bestaat uit wachten. En tegen de tijd dat de datum van onze mogelijke vrijlating eraan komt, dan komt er een verlenging. En weer zitten we maanden vast. (–) ik kan niet beschrijven hoe gemeen en gewelddadig de marteling is die administratieve detentie heet.”

Het schenden van mensenrechten is niet iets dat ons is opgelegd van boven. Het is een systeem dat wij mensen zelf hebben bedacht, waaraan mensen meewerken en waarvan anderen het slachtoffer zijn. Daaraan kunnen we iets doen:

• We kunnen de verantwoordelijke autoriteiten aanspreken om hier iets aan te veranderen. Bijvoorbeeld door het schrijven van brieven. Zo is het mogelijk om middels een ‘schrijfabonnement’ van 7,- Euro/jaar maandelijks 3 voorgedrukte brieven te ontvangen die kunnen worden opgestuurd.
• We kunnen de gevangene brieven en kaarten sturen, zodat hij weet dat hij niet wordt vergeten
• We kunnen organisaties zoals Amnesty middelen geven zodat zij hun werk, onpartijdig en met aandacht voor alle landen en mensen van alle nationaliteiten en geloven, kunnen voortzetten.
• We kunnen aandacht vragen voor mensenrechten, zodat steeds meer mensen zich hiervan bewust zijn en actie kunnen nemen.

Dat het helpt om aandacht te geven aan mensenrechten, blijkt uit de vrijlating van gevangenen, en uit hun verhaal: “We bekeken de kaarten uit Nederland iedere dag. We hingen ze aan de wand. Het geeft zoveel moed en hoop om te weten dat mensen aan ons denken. Dat er mensen zijn die blijven vechten voor het onrecht dat ons wordt aangedaan.“

“Er is zoveel onrecht in de wereld, veel mensen zitten onterecht gevangen. Dan wil je niet aan de kant blijven staan maar meedoen, al is het op een bescheiden manier.” Aan het woord zijn Barbara de Klerk en Corrie Riezebos, vrijwilligers bij Amnesty International, afdeling Bennekom.

Barbara is voorzitter en Corrie coördineert de acties die vier keer per jaar worden gehouden en die worden aangereikt vanuit het landelijk kantoor. Afgelopen jaar deed Bennekom bijvoorbeeld mee aan een actie waarbij in plaats van handtekeningen foto’s werden verzameld van mensen die tegen illegale wapenhandel zijn. Amnesty stuurt deze foto’s door om het internationale Wapenhandelverdrag te steunen. “En tijdens de fakkelwake op de Dag van de Mensenrechten werd de actie ‘Make some noise against racism’ gestart. Een groep jongeren die muziek maakte, zorgde letterlijk voor lawaai. Door dit soort dingen proberen we een ludiek tintje te geven aan de acties”, aldus Corrie.

Daarnaast worden brieven geschreven aan regeringen van landen die de mensenrechten schenden. Barbara: “Voordat actie wordt ondernomen heeft Amnesty International grondig onderzoek gedaan naar de schendingen. Nadat zij van drie kanten bevestiging hebben ontvangen van het onrecht, maken zij een dossier en gaan vrijwilligers schrijven. Ook zoeken we – bijvoorbeeld via kaarten – contact met de gevangene. In Bennekom is er maandelijks in de bibliotheek de mogelijkheid tot het schrijven en ondertekenen van brieven.”

Zo heeft Bennekom twee jaar lang geschreven voor een Palestijn, die vastzat zonder duidelijke aanklacht. De Bennekommers stuurden tientallen brieven naar de regering en kaarten naar de gevangene. Ook met zijn vrouw werd contact gehouden door brieven en emails. “Ten tijde dat hij gevangen werd gezet was zijn vrouw in verwachting. Pas toen het kind anderhalf jaar was werd hij vrij gelaten. Vorig jaar was hij met zijn gezin op onze uitnodiging aanwezig tijdens ons 30-jarig jubileum om zijn verhaal te vertellen. Afgelopen kerst kregen we weer een groet en uiting van dankbaarheid met een foto van zijn twee kinderen. Als je met hem praat krijg je kippenvel. Hij heeft in totaal acht jaar gevangen gezeten maar is niet bitter. Hij zegt ‘we moeten het systeem veranderen, want daardoor doen mensen verkeerde dingen’. Hij zegt ook: ‘alle mensen hebben gelijke rechten en horen gelijkwaardig behandeld te worden’. En dat is ook de boodschap van Amnesty.”

Van 12 tot en met 17 februari is de landelijke collecte van Amnesty International. Ook in Ede en Bennekom kunt u een collectant aan de deur verwachten. Het geld wordt gebruikt om actie te voeren en om het onderzoek naar de schending van mensenrechten te betalen.

Dear Wim and the Bennekom Amnesty Group,
Thank you for your wishes and we too, send you our deep and best wishes for a happy and peaceful new year 2007.
As for news, I’m still at the UN working on humanitarian issues in Palestine.
Quds our eldest started nursery school and was the star (I’m his mother of course) of the school show last week.
Jaleel is growing, walking, talking and having fun still being the baby of the family.
Abed, in addition to his deputy mayor work, started law school in the fall at al-Quds university in Abu Dis. He has to cross a very nasty checkpoint every day, but despite this, he is doing very well in his studies. Maybe one day we will open a law office together.
Attached are some pictures of our family.
We miss you and remember our time in Bennekom fondly.
With warm wishes,
Allegra, Abed, Quds, and Jaleel.

Zoals ieder jaar herdacht de werkgroep Bennekom van Amnesty International de Dag van de Mensenrechten. Dit jaar gebeurde dit in het centrum van Bennekom, op zaterdag 9 december van 15.00 tot 16.30 uur op het plein voor de hervormde kerk. Onder begeleiding van gitaar en drum van Dennis en Sergio Malmberg en vrienden werd de actie ‘Make some noice against racism” gestart. Dit wil zoveel zeggen als: doe iets tegen racisme!

Amnesty vraagt aandacht voor racisme, omdat discriminatie een belangrijke oorzaak is voor ernstige schendingen van mensenrechten. Zowel wereldwijd als in Europa. Zo kunnen vele Roma-kinderen en Slovenië niet naar school en worden mensen met een Noord-Afrikaans uiterlijk in Frankrijk vaak slachtoffer van politiegeweld. Ook vinden er in Rusland jaarlijks tientallen racistische moorden plaats.

Op koninginnedag 2006 werden in Bennekom enkele tientallen foto’s gemaat.

Wereldwijd verzamelt Amnesty International miljoenen foto’s van mensen die aangeven tegen ongecontroleerde wapenhandel te zijn. Er zijn al tienduizenden mensen op de foto gegaan: in Bennekom zijn daar in april nog eens tweehonderd bijgekomen. Op 29 april lieten Bennekommers zich op de foto zetten om te protesteren tegen de illegale handel in wapens en bij te dragen aan de realisatie van een Internationaal Wapenhandelverdrag. De foto’s werden gemaakt door de dochters (Lara de Graaf en Nawal el Bachrioui) van twee leden van de Bennekomse Amnesty groep.

Van tevoren hadden zij professionele adviezen gekregen van fotograaf Gert-Jan Koster. Ook liet hij zich voor deze gelegenheid zelf op de foto zetten. Ook de andere Bennekomsefotograaf Antonio Mulder liet zich voor het goede doel door de dames op de foto zetten
De campagne streeft naar een internationaal wapenhandelverdrag (de Arms Trade Treaty (ATT). Het ATT moet een bindend internationaal verdrag worden dat wapenhandel reguleert en illegale wapenhandel onmogelijk maakt. Verder moet het tegengaan van wapenhandel onlosmakelijk verbonden worden aan de bescherming van mensenrechten. Zo kan misbruik van wapens voorkomen worden.
De foto’s worden verzameld op de website www.controlarms.nl

In juni zal de milliion faces petitie aan alle wereldleiders worden aangeboden tijdens de VN Wapens Review Conferentie in New York (26 juni -7 juli 2006). Op deze vergadering hebben alle wereldleiders samen de kans om wapenhandel en haar vreselijke gevolgen aan banden te leggen. Het wapenhandelsverdrag moet hier bindend en geldig worden verklaard. Daarvoor ihs et nodig dat alle wereldleiders akkoord gaan.

Voor de actie ‘Control Arms’ werken Amnesty International, Oxfam International en International Network on Small Arms (IANSA) samen, terwijl in Nederland ook Pax Christi meewerkt..

¼/p>

 Dear Everyone at Amnesty UK and NL,
Abed, Quds, Jaleel and I would like to thank everyone for a wonderful experience of international solidarity and hospitality.  We are so glad that we were able to make this trip and meet with all the people who supported us over the years. We will never forget you and would like to keep in touch.
Our return trip was a bit hectic- because of bad weather we almost missed our connecting flight to Amman, and once we arrived late at night in Amman, we were informed that British Airways had lost  all of our bags. No clothes, diapers, etc. for the children. We ended up staying in Amman for another day and a half until our stuff arrived and then quickly went to the bridge. Other than an hour of detaining Abed with a security check by the Israelis, we crossed peacefully and made it home later in the day.
It’s taken a while to unpack and this last week, Quds, Jaleel and I all have bad colds- slowing all of us down.  However, things are quiet relatively, and we’re back home in one piece.
We are hope to keep in touch with all of you (not for future letter writing purposes but for good reasons only). If you are in or near Bethlehem, please don’t hestitate to come and visit our home.

With best and warmest regards,
Abed, Allegra, Quds and Jaleel

In februari 2005 werd opnieuw de collecte voor Amnesty International gehouden. In Bennekom hebben 46 vrijwilligers in totaal € 4506,13 opgehaald: een geweldig bedrag! De werkgroep Bennekom bedankt alle gevers in Bennekom voor hun bijdrage en de collectanten voor hun inzet. Het geld wordt gebruikt om de strijd van Amnesty voor de rechten van de mens te steunen.

Op 13 november 2006 hielden de werkgroepen Ede en Bennekom van Amnesty International een bijeenkomst omdat zij 30 jaar actief zijn voor mensenrechten. De bijeenkomst werd bezocht door meer dan 140 mensen uit heel Nederland en was een groot succes. Als speciale gast was mensenrechtenactivist Abed al-Rahman al-Ahmar uit Israel overgevlogen. Hij vertelde zijn bewogen verhaal over schending van mensenrechten. Samen met zijn vrouw en twee kleine kinderen reisden zij de afgelopen week door Engeland en Nederland om hun verhaal te vertellen. De drukbezochte middag werd tevens vastgelegd door een cameraploeg van Amnesty en de Nederlandse Moslim Omroep. Lees verder »

Op 4 maart 2007 hield de werkgroep Bennekom van Amnesty International een handtekeningenactie van 10.00 tot 13.00 uur in de Albert Heijn. Er worden handtekeningen verzameld om aandacht te vragen voor het geweld tegen vrouwen in Guatemala. In 2005 werden ruim zeshonderd vrouwen en meisjes vermoord: velen werden voor hun dood seksueel gemarteld, verminkt en verkracht. Amnesty meent dat hier sprake is van met opzet negeren van de rechten van vrouwen.

Hoewel het geweld tegen vrouwen in Guatemala ieder jaar toeneemt, worden de daders bijna nooit vervolgd. Slechts in 9 procent van de moorden wordt onderzoek uitgevoerd.

De wreedheid van de moorden is opvallend. Veel vrouwen zijn seksueel gemarteld en verkracht. Anderen zijn verminkt voor ze vermoord werden. Hun gezicht en andere lichaamsdelen zijn toegetakeld met als doel de vrouwelijke schoonheid aan te tasten. Zo werd Maria Isabel op 15 december 2001 ontvoerd in Guatemala stad. Haar lichaam werd vlak voor Kertmis teruggevonden. Volgens haar familie toonde haar lichaam tekenen van verkrachting, haar handen en voeten waren vastgebonden met prikkeldraad, ze was gestoken en gewurgd en in een zak gestopt. De daders lopen nog steeds vrij rond.

De daders worden bijna nooit vervolgd omdat de georganiseerde misdaad verweven is met de zogenaamde ‘paralelle macht’. Dat is een groep van machtige burgers en militairen die zich genesteld heeft in alle geledingen van de overheid. Iedereen die hun belangen in gevaar brengt wordt geterroriseerd of omgebracht. Door deze situatie voelen veel vrouwen zich onveilig: niet onterecht.